Maandag 23 april,

De zon scheen in Amsterdam. Vanaf de dam schalde het geluid van de kermis. Een gigantisch reuzenrad gevuld met dronken toeristen. Op de Nieuwmarkt is een vriendin van mij aan het opbouwen voor de Aprilfeesten. Een jaarlijks festival, waarin opkomend talent en bestaande bandjes optreden. Veel bier en veel gezelligheid. Met als centrale attracties de fameuze zweefmolen en het mini reuzenrad.

Niet ver van het timmeren en zwetende opbouwers vandaan staat de Oude kerk. Een prachtige kerk weliswaar te midden van het Red light district.

De contrasten moeten er zijn . Want binnen in de oude kerk, is op dit moment de collectie van world press photos van 2012 te zien. Indrukwekkend om de foto’s in zo’n mooie kerk te zien. Een collectie van de gruwelijke daden van Andre Breivik tot de tsunami in Japan. Maar naast actuele gebeurtenissen, zijn er ook prachtige persoonlijke profielen vastgelegd. Veel foto’s die we allemaal kennen, maar ook schokkende beelden waarvan je nooit dacht dat het bestond.

New York Times in het FOAM

Eye film institute

Amstedam heeft er weer een prachtige culturele hotspot bij, het EYE filminstituut.
Alleen al op het gebied van architectuur is dit een parel van een gebouw.
Vanaf bepaalde punten in het gebouw lijken de bezoeker over het 'IJ' te lopen.
Maar naast de indrukwekkende architectuur, draait het hier allemaal om film in de breedste zin van het woord. Er zijn exposities, er is een film-winkel, daarnaast zijn er vier bioscoopzalen die al vroeg in de dag de meest uiteenlopende film genres afspelen.
Ik bezocht de film 'snackbar' een semi-documentaire film over Marokkaanse hangjongeren.
Op dit moment draaien er films van onder andere : Charlie Chaplin, Martin Scorsese, Paul Verhoeven en Stanley Kubrick.

Ik vind het bijzonder hoe verschillende elementen zich samenvoegen zowel horeca, bioscoop, museum, sales en architectuur.
Het lijkt mij echt een geweldige baan om ooit aan zulke projecten een bijdrage te kunnen leveren.

Het is vandaag maandag

Het is maandag, en ik kijk 'beginners' in bed.
Een film over een man wiens vader homo is en een jongere vriend heeft.
Verlieft wordt hij op een Frans meisje.
Hij heeft een hondje die bang is om alleen thuis te blijven.
Hij maakt tekeningen van verdrietige gezichten.
Een film gemaakt door Mike Mills
Hij is een kunstenaar.
Met beeld en geluid
Visual art and design, dus ook deze vorm van kunst valt in mijn ogen binnen ons werkvlak
Door zijn trailer met een kunstproject te laten zien, zijn de raakvlakken duidelijk zichtbaar.
Allebei kunst.
Dat dan weer wel.

http://mikemillsweb.com/filmandvideo_paperboys.html

Keuzes, Rubens en rollators

Na de introductie dag op dinsdag drie maart, was het thuiskomen na een lange tijd ronddwalen. Maandenlang op de Hogeschool van de Kunsten in Utrecht gezeten maar mijn plek en mijn zekerheid had ik nog steeds niet gevonden. De ene maand rolt over in de andere, en voor je het weet schrijf je je eerste ondernemingsplan, loop je stage en is het jaar al weer bijna voorbij.
Gelukkig werd het mij steeds duidelijk dat ik toch wel een goede keuze heb gemaakt, cultureel ondernemerschap is mijn doel mijn ding mijn inspiratie. Maar van het ene vraagstuk val je in het andere, en voor je het weet moet je een keuze maken binnen je gekozen keuze…dus. Fashion, beeldende kunst, visuele communicatie, productdesign, atelier, brancheorganisaties, broedplaatsen interieur of musea. Weer geen makkelijke keuze helaas.
Daarom besloot ik naar aanleiding van de les over kunstgeschiedenis waar Rubens aanbod kwam, maar eens een bezoekje te brengen aan de grootmeester zelf. Er was tenslotte een tentoonstelling over Rubens en zijn rivalen in het Hermitage.
Vijftien euro moest je dokken, dus besloot ik er maar meteen een museum jaarkaart verlenging van te maken.
De rust die in de Hermitage hangt is zoals de rust moet zijn in een serieus museum. Een museum voor serieuze kunst, maar ook met een serieus oud publiek. De gemiddelde leeftijd was toch zeker 40 plus, en ik als 19 jarige viel dan ook behoorlijk op. Maar gezegd moet worden, het was prachtig. De kleuren de verhalen de romantiek. Al snel raakte ik aan de praat met een kunstliefhebber, over de diepere betekenis van het schilderij. Zo geboeid als dat ik was door de tentoonstelling, zoveel vraagtekens had ik bij de toekomst van de ouderwetse tentoonstelling. Waarom zou iemand van mijn leeftijd 15 euro betalen voor een tentoonstelling als deze? Alleen de liefhebbers? Ik weet het niet, maar zolang als dat ik met de oudjes naar een kunstwerk mag staren ben ik blij, maar moet ik hier mijn keuze op baseren? Wie weet.